Занимливости

СЕЛО ОСИЧЕ

10. OSIČE

Položaj i tip. — To je veoma raštrkano naselje, na zaravni viso-
koj oko 900 m. Nešto kuća ima i u dolinama. Okolna su sela: Gra-
dec za JZ, Meteževo sa SZ, Dubrovnica sa SI. Vodu za piće stano-
vnici dobi jaju iz bunara i izvora. Potesi na hataru zovu se: Umište,

Garvanica, Kežev čukar, Lozanovo, Golema njiva, Koprivi rid, Sta-
ri kući, Goroivka, Devedžica, Lećevište i dr.

Kuće u mahalama obično pripadaju porodicama koje su zajed-
ničkog porekla. Zato izraz »maala« znači i skup domaćinstava jed-
nog roda. U Osiču je 10 mahala, čiji su položaji određeni lokalnim

topografskim prilikama. Selo ima oko 65 domova (1973. g.). Kod

Devedžijske mahale na potesu Lećevište posljednjih godina poja-
vilo se veliko klizište (»urna«). Ono ugrožava kuće i oranice. U bu-
narima voda je presušila. Pojedine porodice iselile su se u Kr. Pa-
lanku.

33
/. Trifunoski: Kočanska kotlina, str. 126.
34
/. Trifunoski: Gornja Pčinja, str. 187.

267

Prošlost sela. — U slivu Krive reke, na njegovoj desnoj strani
postoje dva sela sa imenom Osiče: jedno je u okolini Kr. Palanke,
ddk je drugo u okolini Kumanova. Između tih istoimenih sela ne
postoji neka genetska veza.
Selište leži između današnjih mahala Velinovci i Džoganovci.
Ostataka starina nema. Na selištu su njive, a kraj njih je današnje

seosko groblje. Ništa se ne zna o postanku i ranijoj prošlosti dana-
šnjeg Osiča. U njemu je jedna grupa starijih seoskih rodova. Mo-
gućno je da su to starinci. Drugu grupu stanovništva čine doselje-
nici — raniji i skorašnji.

Do 1912. g. plodnija zemlja na hataru Osiča pripadala je poje-
dinim krivopalanačkim Trcima. Neki Asan i Ibraim imali su zem-
lju kod današnje Devedžijske mahale. Drugi Turci imali su zemlju

kod današnje Klinčarske mahale.
Opšte slave su »Veligden« Spasovdan i Ilindan. U novije vreme

prva slava je »batalena«. Mesto nje slavi se Prvi maj. Sabor o Ilin-
danu je kod Umišta. Tamo se kopa glina za pranje kose, ponekad

i za pranje rublja. U dane ostalih slava sabori se održavaju kod ško-
le u mahali Karafilci. Stanovnici Osiča o praznicima ranije su pose-
ćivali crkvu u susednom Gradecu. Sada posećuju crkvu u Kr. Pa-
lanci ili Osogovski manastir.

Stanovnici Osiča čine velike napore da pribave najskromnija
sredstva za život. Međutim, uza sav trud oni ne postižu očekivane
rezultate. Stoga muškarci rade kao rudarski radnici. Između dva
svetska rata radili su u rudnicima Bora i Knjaževca, dok sada rade
u Probištipu i Sasi. Neki su zaposleni u fabrikama Kr. Palanke.
Od 1952. g., kako je napred izneto, Devedžijska mahala i zemlja
oko nje ugroženi su klizanjem zemljišta. Tri kuće su u opasnosti

svakog časa da budu uništene. U pojedinim bunarima voda je pre-
sušila. — Broj domova u Osiču kretao se ovako: 1921. g. — 68,

1948. g. — 76, 1961. g. — 70 i 1971. g. — 71.
Stanovništvo. — Najstariji rodovi su: Devedžici (6 k), Klinčarci
(4 k), Džoganovci (4 k), Velikovci (7 k) i Čenginoi (5 k). Svaki rod
ima posebnu mahalu. Mogućno je da su starinci.
Ostali rodovi su: Baratlici (7 k), žive u posebnoj mahali. Imaju

istoimenih rođaka u susednim selima — Dubrovnici (5 k) i G. Cr-
coriji (8 k). Ovi u Osiču i oni u G. Crcoriji grane su roda Baratlici

iz Dubrovnice. Ne zna se gde je njihova dalja starina. Priča se da
su njihovi preci bili saradnici sa Turcima, pokazivali im put i zbog
toga primali nagradu. — Karafilci (5 k) žive u posebnoj mahali.

Ne zna se kako su dobili rodovsko ime. — Ališavci (2 k) žive u po-
sebnoj mahali. — Kačarci (3 k) žive u posebnoj mahali. Doseljeni

su iza 1912. g. iz susednog Podrži Konja. Kupili su zemlju od nekog
Turčina. — Džangovci (3 k) žive u posebnoj mahali. Ranije su imali
veći broj domova. — Podržikonjoi I (3 k) žive u mahali Devedžici.
Došli su oko 1912. g. iz Podrži Konja. Braća Anđelko i Đorđe ovde
268

su kupili tursku zemlju. — Podržikonjci II (3 k) žive u mahali Klin-
čarci. Došli su oko 1912. g. takođe iz Podrži Konja. Braća Milan i

Zlatan kupili su tursku zemlju.
Iseljenici. — Iz Osiča ima dosta iseljenika: jedni su kolonizovani

u banatskim selima Jabuci, Kačarevu i Glogonju (oko 10 domaćin-
stava); drugi se nalaze u selu Birču kod Delčeva (oko 6 k); treći su

u Kr. Palanci (6 k), Skoplju itd. Zbog toga nije retka pojava da se
u Osiču vide napuštene, polurazrušene kuće. Svako drugo ili treće
domaćinstvo ostalo je bez podmlatka. Napuštene njive pretvorene

su u utrinu. Određenije sam doznao o ovim iseljenicima: Angelov-
ci (4 k) žive u susednom Lozanovu. — S tankovi (3 k), Spasovi (2

k), Dojčinovi (2 k), Veličkovi (1 k) i Lekovi (1 k) žive u Morodvi-
su kod Kočana.35

— Jaćimovi i Anđelovi (2 k) žive u Vidovištu kod
Kočana. — Osičani (5 k) i Ristinci (3 k) žive u Ogutu u G. Pčinji.36
— Četiri porodice iseljene su u ovčepoljsko selo Gorubince.

Осиче (Кривопаланечко)

Од Википедија — слободната енциклопедија

Прејди на прегледникотПрејди на пребарувањето

Осиче
Поглед на селото Осиче 2.jpgПоглед на маалото Каранфиловци во селото Осиче
Осиче is located in Македонија

Осиче
Местоположба на Осиче во Македонија
Координати 42°15′00″N 22°18′29″EКоординати42°15′00″N 22°18′29″E
Регион Logo of Northeastern Region, Macedonia.svg Североисточен
Општина Coat of arms of Kriva Palanka.svg Крива Паланка
Област Славиште
Население 51[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1330
Повик. бр. 031
Шифра на КО 15039
Надм. вис. 1024 м

Осиче на општинската карта
Commons-logo.svg Осиче на Ризницата

Осиче — село во областа Славиште, во Општина Крива Паланка, во околината на градот Крива Паланка.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Маалото Каранфиловци

Селото се наоѓа во областа Славиште, во средишниот дел на територијата на Општина Крива Паланка, северозападно од градот Крива Паланка.[2] Селото е раштркано и планинско, чии маала се наоѓаат на надморска височина од 900 до 1.200 метри. Од градот Крива Паланка е оддалечено 6 километри.[2]

Селото е многу раштркано, сместено на висорамнина. Некои од куќите се наоѓаат и во долините. Околни села се: Метежево на северозапад, Градец на југозапад и Добровница на североисток.[3]

Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Умиште, Гарваница, Кежев Чукар, Лозаново, Голема Њива, Коприви Рид, Стари Куќи, Горчивка, Девеџица и Леќевиште.[3]

Селото има особен разбиен тип. Се разликуваат вкупно 10 маала. Обично во маалата се сместени семејства со заедничко потекло.[3]

Селото Осиче се наоѓа на север од градот Крива Паланка. На север се граничи со селото Подржи Коњ, на североисток со селото Добровница, на исток со селото Киселица, на југ со селото Дрење, на југозапад со селото Градец и на запад со селото Габар.

Историја[уреди | уреди извор]

Регионалниот пат Р2245, кој поминува низ селото

Во сливот на Крива Река постојат две истоимени села, Осиче. Селото Осиче, Кумановско, нема никаква врска со ова село.[3]

Месноста Селиште се наоѓа помеѓу маалата Велиновци и Џогановци, но нема никакви старини. Не се знае ништо за настанокот на селото. Една група од селските родови се верува дека се и старинци, а има и постари и понови доселеници.[3]

До 1912 година, плодната почва во атарот на селото било во посед на кривопаланечките Турци.[3]

Во XIX век, Осиче било село во Кривопаланечка каза, на Отоманското Царство.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Атарот зафаќа простор од 13,9 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 518 хектари, на шумите отпаѓаат 313 хектари, а на пасиштата 224 хектари.[2]

Голем дел од населението, исто така, се занимава со рударство. Главно работеле во рудниците во БорСрбија, и во Пробиштип.[3]

Селото, во основа, има полјоделска функција.[2]

Население[уреди | уреди извор]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Осиче имало 350 жители, сите Македонци.[4] Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Осиче имало 328 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.[5]

По Првата светска војна селото било дел од општина Градец и имало 410 жители.[6]

Поради иселување на населението, Осиче преминало од средно во мало село, населено со македонско население. Така, во 1961 година селото имало 459, а во 1994 година 88 жители.[2]

Според последниот попис од 2002 година, во селото Осиче живеел 51 жител, сите Македонци.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[7] 1905[8] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 350 328 460 500 459 410 204 92 88 51
Извор за 1948-2002 г.Државен завод за статистика на РМ.[9]

Родови[уреди | уреди извор]

Осиче е македонско православно село. Секој род има свое посебно маало. Веројатно се старинци.[3]

Според истражувањата од 1973 година, родови во селото се:

  • Староседелци: Девеџици (6 к.), Клинчарци (4 к.), Џогановци (4 к.), Великовци (7 к.) и Ченгинци (5 к.).
  • Доселеници: Баратлијци (7 к.), живеат во посебно маало, имаат истоимени роднини во некои околни села; Дубровници (5 к.) и Г. Црцорци (8 к.), овие во Осиче, и тие во Голема Црцорија се гранка од родот Баратлици во селото ДобровницаКаранфиловци (5 к.), живеат во посебно маало, не се знае од каде се; Алишавци (2 к.), живеат во посебно маало, не се знае од каде се; Качарци (3 к.), живеат во посебно маало, доселени се после 1912 година од селото Подржи КоњЏанговци (3 к.), живеат во посебно маало, не се знае од каде се; Подржикоњци 1 (3 к.) и Подржикоњци 2 (3 к.), живеат во маалото Клинчарци, доселени се од селото Подржи Коњ. Во првиот род се доселиле браќата Анѓелко и Ѓорге, а во вториот Милан и Златан.

Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:

  • Староседелци: Бајчовци (3 к.), Пешинци (1 к.), Џогадурци (1 к.), Велиновци (2 к.), Котларци (1 к.), Ченгијци или Деа Величковци (3 к.), Спасичкови (5 к.), Велиновци (5 к.), Џогановци (7 к.), Ајдарци (3 к.), Заведини (5 к.), Карафиљовци (3 к.), Клинчарци (9 к.), Ѕанговци (5 к.), Деа Стоилкови (3 к.) и Деа Митови (2 к.)
  • Доселеници: Баратлијци (7 к.) доселени се во 1835 година од селото Крстов ДолАлишијкинци (2 к.) доселени се околу 1868 година од селото ЛукеДеа Николинци (1 к.) доселени се пред 1875 година од селото ДобровницаКачарци или Шиндарци (3 к.) доселени се во 1923 година од селото Подржи Коњ.[10]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

  • Поранешно основно училиште, сместено во маалото Каранфиловци

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото влегува во рамките на Општина Крива Паланка, која била една од малкуте општини, кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.

Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Градец, во која покрај селото Габар, се наоѓале и селата Градец и Осиче. Општината Градец постоела и во периодот 1950-1952.

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 0972 според Државната изборна комисија, кое е сместено во приватен објект.[11]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 33 гласачи.[12]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Родени во Осиче

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од Осиче има многу иселеници. Некои се колонизирани во Банат (Војводина) ЈабукаГлогоњКачарево (10 семејства). Селото Вирче кај Делчево (6 семејства). Други во Крива Паланка (6 семејства) и во СкопјеАнгеловци се иселиле во селото ЛозановоСтанковци, Спасовци, Дојчиновци, Величковци и Лековци се иселиле во селото Мородвис кај КочаниЈаќимовци и Анѓеловци иселени се во селото Видовиште кај КочаниОсиќанци и Ристинци се иселиле во селото Огут. Четири семејства се иселени во селото Горобинци во Овче Поле (Светиниколско).[3]

Осиче (Крива Паланка) — Википедија



Македонија

Заболени
189,887
Мртви
6,594
Излечени
170,956
Активни
12,337
Last updated: 27/09/2021 - 09:45 (+02:00)

Поврзани вести

Back to top button

Детектиран Блокатор

Ве молиме да го исклучите вашиот блокатор за реклами на вашиот пребарувач за овој сајт, со истото би дале поддршка за повеке вести.