СветТоп3

Американскиот империјализам под Доналд Трамп

На 13 јуни, претседателот Доналд Трамп во Вест Поинт рече: „Ние ја прекинуваме ерата на бескрајни војни“. Тоа е она што го вети Трамп од 2016 година, но „бескрајните“ војни не завршија. Трамп фрли повеќе бомби и ракети отколку што фрлија Џорџ В. Буш или Барак Обама во нивните први мандати, а во странство сè уште има приближно толку бази и трупи колку што кога беше избран.

Трамп беше многу близу да започне нови војни со Северна Кореја, Венецуела и Иран, отколку да стави крај на која било од војните што ги наследи од Обама. Неговото досие за првиот мандат покажува дека Трамп е само уште еден главен поттикнувач на војни.

Во јануари 2017 година, додека Доналд Трамп се подготвуваше да ја преземе должноста, американските сили во Ирак го минаа својот најтежок месец на воздушно бомбардирање после бомбардирањето „шок и стравопочит“ за време на американската инвазија врз Ирак во 2003 година. Овој пат непријател беше Исламска држава (ИД), група предизвикана од американската инвазија во Ирак и тајната поддршка на Обама за групите поврзани со Ал Каеда во Сирија. Ирачките сили го зазедоа источен Мосул од Исламската држава на 24 јануари, а во февруари го започнаа својот напад врз западен Мосул, бомбардирајќи го и гранатирајќи го уште пожестоко сè додека не го зазедоа разурнатиот град во јули. Еден курдско-ирачки разузнавачки извештај евидентира дека повеќе од 40 000 (четириесет илјади) цивили загинале за време на американското уништување на Мосул.

Трамп славно ја сумираше својата политика како „посерете ја од бомбардирање“ Исламската држава. Тој даде зелено светло на војската да убива жени и деца, велејќи: „Кога ќе ги фатите овие терористи, треба да ги oтстранете нивните семејства“. Ирачките трупи имаа експлицитни наредби да го сторат токму тоа во Мосул. Мидл Ист Ај (МЕЕ) објави дека ирачките сили ги масакрирале сите преживеани во стариот дел на Мосул.

„Сите ги убивме“, рече еден ирачки војник. „Даеш (ИД), мажи, жени, деца. Ги убивме сите“. Ирачки мајор изјави за МЕЕ:

„Откако беше прогласено ослободувањето, беше дадена наредба да се убие сè што се движеше… Не беше правилно да се направи тоа… Тие се предадоа и ние само ги убивме… Сега нема закон овде. Секој ден, гледам дека се однесуваме исто како Даеш. Луѓето се спуштија до реката да се напијат вода затоа што умираа од жед а ние ги убивме.“

Во октомври 2017 година, Ракка во Сирија беше дури и потполно уништен од Мосул во Ирак. Под Обама и Трамп, Соединетите Држави и нејзините сојузници фрлија повеќе од 118 000 бомби и проектили врз Ирак и Сирија во нивната кампања против Исламската држава, додека американските ракети „ХИМАРС“ и тешката артилерија на САД, Франција и Ирак убија дури и повеќе неселективно.

Уништувањето на големо на Мосул, втор по големина град во Ирак, и други поголеми градови во Ирак и Сирија, не може да биде законски оправдано според Конвенциите од Хаг и Женева, бидејќи не се разликува од уништувањето на цели градови во минатите војни, како Хирошима или Дрезден. И покрај вкупниот недостиг на кривична одговорност, јасно е дека американските бомби, ракети и гранати убиле илјадници цивили во

секој „ослободен“ град. Обама и Трамп ја делат одговорноста за овие ужасни злосторства, но тие се ескалација на систематските воени злосторства што САД ги извршија од 2001 година под владеењето на тројца претседатели.

Во Авганистан, како што талибанците постепено преземаа контрола над поголем дел од земјата, Трамп се спротивстави на искушението да испрати уште десетици илјади американски војници, како што тоа го стори Обама, но тој одобри голема ескалација во американското бомбардирање што ги направи 2018 и 2019 година најжестоки и најсмртоносни години на американско бомбардирање во Авганистан од 2001 година.

Трамп го прикри своето војување во уште поголема тајност од Обама. Американската армија не објавува месечно Резиме на воздухопловните сили од февруари 2020 година, ниту официјални бројки за распоредени војски за Авганистан, Ирак или Сирија скоро три години. Но, САД фрлија најмалку 20 000 (дваесет илјади) бомби врз Авганистан од доаѓањето на Трамп на власт и нема докази за намалување на бомбардирањето според мировниот договор што администрацијата го потпиша со талибанците во февруари. Некои американски трупи се повлечени според тој договор, но бројката од преостанатите 8600 сè уште ја задржува силата на американските трупи на исто ниво како кога Обама ја напушти функцијата.

Трамп направи одлично шоу со репозиционирањето на американските трупи во Сирија во октомври 2019 година, оставајќи ги курдските сојузници на Соединетите Држави во Роџава сами да се спротивстават на турската инвазија. Но, сè уште има најмалку 500 американски трупи во Сирија, а Трамп распореди уште 14 000 американски трупи на Блискиот исток во 2019 година, вклучително и во новата база во Саудиска Арабија.

Трамп стави вето на секој предлог-закон усвоен од Конгресот за дистанцирање на американските сили од саудиската војна во Јемен и за стопирање на продажбата на воени авиони и бомби произведени во САД, што Саудијците ги користат за систематско убивање на јеменски цивили. Тој создаде нов конфликт со Иран со повлекување од нуклеарниот договор, а во јануари 2020 година каприциозно флертуваше со целосна војна против Иран нарачувајќи го атентатот врз иранскиот генерал Касем Солејмани и ирачкиот воен командант Абу Махди ал-Мухандис во Ирак.

Бизарната одлука на Трамп да ја премести Амбасадата на САД во Израел на парцела што е само делумно во меѓународно признаените граници на Израел – и делумно на палестинска територија што Израел нелегално ја окупира – буквално ги воведе меѓународните односи на САД во непознат правец. Тогаш Трамп го откри т.н. мировен план заснован врз амбицијата на премиерот Бенџамин Нетанјаху да го анектира остатокот од Палестина во „Голем Израел“ со многу проширени – но сепак непризнаени и нелегални – меѓународни граници.

Трамп исто така го поддржа државниот удар во Боливија, организираше неколку неуспешни државни удари во Венецуела и ги таргетираше дури и најблиските сојузници на Соединетите Држави со санкции за да се обиде да ги спречи да тргуваат со американските непријатели. Бруталните санкции на Трамп кон Венецуела, Иран, Северна Кореја, Сирија и Куба не се мирна алтернатива на војната, туку форма на економско војување исто толку смртоносна како и бомбите, особено за време на пандемијата и нејзината пропратна економска рецесија. Економистите Марк Вајзброт и

Џефри Закс пресметале дека санкциите на САД резултирале со смрт на 40 000 венецуелски цивили меѓу 2017 и 2018 година.

Изградба на ново анти-воено движење кое е поврзано со домашната анти-полициска борба е единственото нешто што може да го заузди американскиот милитаризам. Повторното избирање на претседател со онолку крв на рацете како Трамп – или едноставно префрлање на командата на воената машина на Џо Бајден – сигурно нема да го заузди американскиот империјализам.

ТОМИСЛАВ ЗАХОВ



Поврзани вести

Back to top button

Детектиран Блокатор

Ве молиме да го исклучите вашиот блокатор за реклами на вашиот пребарувач за овој сајт, со истото би дале поддршка за повеке вести.